VeeKay maakt keuze bekend rond bijzondere Indy 500-traditie
In dit artikel:
De traditionele fles melk voor de winnaar van de Indy 500 — hét podiumritueel van de race op Indianapolis — gaat terug tot 1936, toen Louis Meyer na zijn zege karnemelk dronk. De Amerikaanse zuivelbond maakte er vervolgens een promotioneel symbool van. Na een onderbreking in 1947–1955 keerde de gewoonte terug in 1956 en werd het drinken van melk gekoppeld aan een sponsorbonus; tegenwoordig is daar een premie van 10.000 dollar aan verbonden.
Weigeren is geen serieuze optie: wie de melk op het podium afslaat loopt niet alleen het extra prijzengeld mis, maar kan ook op felle kritiek van fans rekenen — zoals Emerson Fittipaldi ondervond in 1993 toen hij sinaasappelsap wilde gebruiken en daarna door supporters werd uitgefloten. Daarom krijgen alle coureurs vóór het evenement een verplichte keuze uit drie soorten koemelk: volle melk, halfvolle melk of magere melk; plantaardige alternatieven zijn niet toegestaan. Lactose-intolerantie of veganisme levert geen officiële uitzondering op: Santino Ferrucci (lactose-intolerant) en Marcus Armstrong (vegan) hebben ook een keuze doorgegeven. In de praktijk volstaat vaak een symbolisch slokje waarna de rest over het lijf wordt gegoten, want niemand controleert of de winnaar echt alles opdrinkt.
Voor de editie van dit jaar valt de voorkeur vooral op volle melk: 25 van de 33 deelnemers hebben daarvoor gekozen, waaronder Rinus VeeKay en regerend winnaar Alex Palou. Zeven coureurs wilden halfvolle melk: Hélio Castroneves, Ryan Hunter-Reay, Christian Lundgaard, Pato O’Ward, Graham Rahal, Takuma Sato en Nolan Siegel. Alleen Romain Grosjean koos voor magere melk. Ter vergelijking: vorig jaar kozen nog 29 coureurs voor volle melk en vier voor halfvol; dit jaar stapten onder anderen Alexander Rossi en Conor Daly terug naar volle melk.
Kortom: de melkfles blijft een vaste, door sponsors ondersteunde traditie van de Indy 500, met volle melk als ongekroonde favoriet — zelfs voor wie eigenlijk geen koemelk drinkt.