Langste Grand Prix aller tijden op bizarre manier gewonnen - Terugblik

In dit artikel:

12 juni 2011, Circuit Gilles Villeneuve — de Grand Prix van Canada ging de boeken in als de langste Formule 1-race ooit en leverde één van de meest bizarre inhaalraces uit de sportgeschiedenis op. De wedstrijd begon al chaotisch: zware regen hield het veld achter de safety car, en na het losgaan veroorzaakte Lewis Hamilton meteen wrijving met Mark Webber en kort daarna een botsing met teamgenoot Jenson Button. Hamilton moest opgeven met schade, Button kreeg een beschadigde voorvleugel en een drive-through-penalty.

De baan wisselde voortdurend tussen opdrogen en plotselinge plensbuien; rond minuut 19 viel opnieuw stortregen en de race werd na een safety-carperiode afgebroken voor bijna twee uur. Toen de wedstrijd hervat werd, had het evenement al bijna drie uur gelopen — een lengte die onder latere regels problematisch zou zijn geweest — en volgden in totaal zes safety-carfases, goed voor 32 geneutraliseerde ronden.

Sebastian Vettel leidde lange tijd met zijn Red Bull, maar Button, die na zijn incident ver terugviel en zes pitstops maakte, werkte zich langzaam door het veld terug. Met nog tien ronden te gaan stond hij alweer vierde en binnen vijf ronden had hij Michael Schumacher en Mark Webber gepasseerd. In de laatste ronde maakte Vettel een fout op de natte lijn, ging wijd en raakte naast de baan; Button profiteerde en kwam als eerste over de streep na 4 uur, 4 minuten en 39 seconden. Zijn comeback — van achteraan naar zege, ondanks straf en talloze stops — bezorgde de race haar onuitwisbare status in F1-geschiedenis.