Hoe McLaren van zeges in Hongarije en Zandvoort naar minder sterk Monza ging

In dit artikel:

McLaren reisde na overwinningen van Lando Norris in Hongarije en Nederland vol vertrouwen af naar Monza, maar wist dat het Italiaanse hogesnelheidscircuit een andere uitdaging zou vormen. Op de technische circuits met veel bochten en hoge downforce was de MCL40 bijzonder sterk. Norris won daar met ruime voorsprongen op Max Verstappen en Kimi Antonelli.

In Monza wordt juist met weinig downforce gereden om de topsnelheid op de lange rechte stukken te verhogen. Toch bleek McLaren competitief: Oscar Piastri kwalificeerde zich als derde, terwijl Norris negende werd. In de race konden beide coureurs met Max Verstappen strijden om de derde plaats. Door tijdverlies in hun onderlinge duel eindigde Norris als vierde en Piastri als vijfde, op negentien seconden van winnaar Kimi Antonelli. Daarmee viel het resultaat mee, maar het verschil met de eerdere zeges bleef duidelijk.

Volgens teambaas Andrea Stella ligt de belangrijkste oorzaak in McLarens gebrek aan snelheid in bochten van ongeveer 180 tot 200 kilometer per uur. Op Monza kwamen zulke bochten veelvuldig voor, onder meer in Lesmo, Ascari en Parabolica. Aanpassingen aan de afstelling brachten meer balans, maar Stella benadrukt dat daarmee slechts beperkt winst valt te boeken. De fundamentele aerodynamische prestaties in langzame bochten moeten verbeteren. Ook de remprestaties vormen een aandachtspunt; in de kwalificatie blokkeerde Piastri een band.

McLaren verwacht op circuits met langere bochten, zoals Austin, Brazilië en Maleisië, opnieuw om zeges te kunnen strijden. Voor Bakoe en Madrid, met korte bochten en een grote behoefte aan precisie, is het team minder optimistisch. Nieuwe remmen worden wel meegenomen naar Bakoe. Stella waarschuwt bovendien dat McLaren voor het kampioenschap realistisch moet blijven en zich race voor race moet richten.