Het technische geheim achter de wereldtitel van Kimi Antonelli

In dit artikel:

Kimi Antonelli werd in Mexico-Stad wereldkampioen Formule 1. De twintigjarige Italiaan uit Bologna bezorgde zijn land 73 jaar na Alberto Ascari opnieuw een coureurstitel. Zijn succes dankte hij aan een uitzonderlijke combinatie van talent en het vermogen om de Mercedes W17 optimaal te benutten.

De W17 was geen op alle vlakken dominante auto, maar wel een bijzonder sterk en efficiënt geheel. Mercedes, onder leiding van James Allison, koos al vroeg voor een grotendeels uitontwikkeld aerodynamisch en technisch concept. Daardoor kon het team zich tijdens het seizoen vooral richten op het beoordelen en benutten van de nieuwe krachtbron uit Brixworth. Een voorspelbaar weggedrag moest voorkomen dat afstellingsproblemen het beeld vertroebelden.

De Mercedes-motor had vooral een voorsprong in energieterugwinning en het beheer van elektrische energie. Antonelli wist dat voordeel dankzij een specifieke rijstijl vrijwel voortdurend te benutten, mede met hulp van race-engineer Peter ‘Bono’ Bonnington. George Russell bleef snel en competitief, maar slaagde er minder vaak in het volledige potentieel van de auto aan te spreken.

Ook het chassis en de aerodynamica waren belangrijke troeven. Het chassis maakte een goede afstelling en effectief bandenmanagement relatief eenvoudig, terwijl de auto neerwaartse druk efficiënt over het geheel verdeelde. Een groot updatepakket met wijzigingen aan vloer en sidepods, geïntroduceerd in Maleisië, werkte pas goed nadat Mercedes in Austin een nieuwe voorvleugel toevoegde.

De W17 had weinig zwakke punten, maar was lastig tot de limiet te rijden. Antonelli wist dat wel, en juist daarom is zijn wereldtitel zo bijzonder: hij haalde prestaties uit de Mercedes die voor anderen nauwelijks bereikbaar waren.