Eau Rouge als ultiem gevaarlijke angstgegner voor moderne F1
In dit artikel:
Superclipping is een nieuw, veiligheidsgevoelig verschijnsel in de Formule 1 waarbij auto's tijdens vol gas energie oogsten, met als gevolg dat niet al het vermogen de achterwielen bereikt en de topsnelheid sterk afneemt. Dat gebeurt wanneer de MGU-K bij volle snelheid in oogstmodus schiet en een deel van de energie naar de batterij omleidt; op plaatsen met weinig remzones raakt de accu snel leeg, waardoor dit effect vaker optreedt.
De zorgen speelden recent op na Oliver Bearmans 50G-crash in Spoon (Suzuka), veroorzaakt doordat hij een vertragende Franco Colapinto moest ontwijken. Sindsdien waarschuwt de GPDA — onder meer via directeur Carlos Sainz — dat zulke plotselinge snelheidsverschillen gevaarlijk kunnen zijn en de veiligheidsanalyse is uitgebreid naar permanente circuits met snelle bochten onder de 2026-regels.
Probleemzones zijn met name circuits of secties waar bestuurders hun batterij kunnen inzetten maar die ook extreem lang of snel zijn: de boulevardlange rechte van Baku kan bijvoorbeeld leiden tot volledig deployen van de batterij en vervolgens plotselinge vermogens‑ en snelheidsafname halverwege de lange rechte, juist op het moment dat een auto kwetsbaar is tussen betonmuren. Ook Eau Rouge/Raidillon en de Kemmel Straight worden expliciet genoemd als risicovolle combinaties: verlies van honderden pk bij aanvang van zo’n lange rechte maakt een auto tot een “sitting duck”.
Het omgekeerde scenario — een auto die energiearm Eau Rouge ingaat en gedwongen is te oogsten tijdens de klim — kan nog onvoorspelbaarder en gevaarlijker zijn, omdat een onverwacht vermogenstekort in een hoge-snelheidsbocht de balans tussen grip en snelheid verstoort en andere coureurs in gevaar brengt. Dergelijke situaties verhogen de kans op kettingreacties of zware crashes.
Naast het zuiver veiligheidsvraagstuk raakt ook het karakter van circuits in het geding: iconische hoge‑snelheidsbochten zoals 130R en Copse lopen het risico hun status te verliezen als teams en rijders er gedwongen “op het dooie akkertje” moeten passeren. De GPDA en teams voeren nu veiligheidsanalyses uit; mogelijke tegenmaatregelen zouden technische aanpassingen of reglementaire ingrepen kunnen omvatten om onacceptabele snelheidsverschillen te beperken.