De grote verschillen tussen Red Bulls en Ferrari's Macarena-vleugels

In dit artikel:

Red Bull heeft tijdens een filmdag op Silverstone een sterk aangepaste RB22 getoond, inclusief eigen versie van de door Ferrari geïntroduceerde zogenaamde "Macarena"-achtervleugel. Technisch expert Paolo Filisetti (RacingNews365) bekeek de beelden en licht de verschillen toe.

De wijzigingen lopen van nieuwe winglets op de endplates van de voorvleugel tot een hertekend sidepod-profiel dat doorloopt tot vlak voor de achterwielen. Het meest opvallend is de aangepaste achtervleugel: de flap kantelt zodanig dat de holle zijde naar beneden en de bolle zijde naar boven komt te liggen, waardoor de vleugel meer op een vliegtuigvleugel gaat werken en opwaartse kracht in plaats van neerwaartse druk kan ontstaan.

Red Bulls uitvoering wijkt wezenlijk af van Ferrari: de RB22 houdt een centrale verticale actuator als draaisysteem en voegt twee rechte verlengstukjes aan de bevestiging van de flaps op de endplates toe om de omgekeerde rotatie mogelijk te maken. De rotatiehoek is beperkter — circa 110–120 graden in één richting — terwijl Ferrari’s SF-26 een veel grotere, meer dan 200 graden overspannende rotatie laat zien en twee actuatoren in de endplates gebruikt. Die keuze van Red Bull reduceert mechanische complexiteit en de noodzaak voor ingrijpende verstevigingen en herontwerp van de endplates; Ferrari’s oplossing vroeg om uitgebreidere ontwikkeling en validatie.

Of de gedeeltelijke rotatie van Red Bull hetzelfde voordeel oplevert als Ferrari’s volledige systeem zal op de baan moeten blijken. Het behouden van een centrale actuator kan bovendien extra luchtweerstand en turbulentie veroorzaken. Omdat aerodynamische concepten per auto verschillen, is het onwaarschijnlijk dat één oplossing rechtstreeks te kopiëren succes garandeert; verdere doorontwikkeling en tests worden dan ook verwacht.